درب لولایی یا درب اتوماتیک آسانسور؛ کدام بهتر است؟

درب‌های لولایی آسانسور معمولاً از نظر هزینه‌ی اولیه، گزینه‌ای اقتصادی‌تر به شمار می‌روند. نصب آن‌ها ساده‌تر است و به دلیل نداشتن قطعات موتوری و الکترونیکی، نیاز به تعمیر و نگهداری پیچیده‌ای ندارند. همچنین، چون مکانیزم خاصی برای باز و بسته شدن ندارند، مصرف برق در این نوع درب‌ها وجود ندارد. با این حال، استفاده از درب لولایی معایبی نیز به همراه دارد. از جمله این که از نظر ایمنی در سطح پایین‌تری قرار دارند. کاربر باید خودش درب را باز و بسته کند و این موضوع در مواردی مانند حمل بار، استفاده سالمندان، کودکان یا افراد ناتوان می‌تواند مشکل‌ساز باشد. از طرفی، ظاهر این درب‌ها اغلب ساده و قدیمی است و با طراحی‌های مدرن امروزی هم‌خوانی ندارد. همچنین، به دلیل باز شدن درب به بیرون، نیاز به فضای جانبی در راهرو یا طبقه وجود دارد.

در مقابل، درب‌های اتوماتیک از لحاظ ایمنی بسیار قابل اطمینان‌تر هستند. این درب‌ها معمولاً دارای سنسورهایی هستند که حرکت افراد و موانع را تشخیص می‌دهند و تا اطمینان کامل از شرایط ایمن، درب باز یا بسته نمی‌شود. یکی از مزیت‌های اصلی این نوع درب، راحتی در استفاده است. کاربر بدون نیاز به تماس با درب، وارد کابین می‌شود و همه چیز به‌صورت خودکار انجام می‌گیرد. این ویژگی در مکان‌های پرتردد مانند بیمارستان‌ها، ادارات و مراکز تجاری بسیار حائز اهمیت است. از نظر طراحی نیز درب‌های اتوماتیک ظاهر مدرن‌تری دارند و جلوه‌ی زیباتری به محیط ساختمان می‌دهند.

با این حال، نباید از معایب درب اتوماتیک نیز غافل شد. این نوع درب‌ها هم در مرحله خرید و هم نصب، هزینه‌ی بالاتری دارند. همچنین به دلیل وجود قطعات مکانیکی و الکترونیکی، نیاز به سرویس‌های دوره‌ای توسط تکنسین‌های متخصص دارند. در برخی موارد، خرابی سنسورها یا موتور می‌تواند باعث اختلال در عملکرد درب شود. علاوه بر آن، این نوع درب‌ها نیاز به منبع تغذیه و مصرف برق دارند که در ساختمان‌هایی با محدودیت مصرف انرژی ممکن است مورد توجه قرار گیرد.

در مجموع، هر کدام از این دو نوع درب مزایا و معایب خاص خود را دارند و انتخاب میان آن‌ها باید با توجه به شرایط ساختمان، نوع کاربری و اولویت‌های بهره‌بردار انجام شود.